Een korte geschiedenis van Cambodia en de ladyboy-cultuur
Cambodia heeft een turbulente geschiedenis achter de rug, met als dieptepunt het bewind van de Rode Khmer in de jaren ’70. De stad Phnom Penh werd destijds grotendeels ontvolkt en raakte jarenlang in verval. Pas na de jaren ’90 begon de stad opnieuw te groeien, mede dankzij de heropbouw en het groeiende toerisme. De ladyboy-cultuur, die we vooral associëren met Thailand, heeft in deze tijd ook zijn intrede gedaan in Cambodia. Door de invloed van buurland Thailand en het groeiende westerse toerisme, kreeg de ladyboy-scene hier langzaam voet aan de grond. Inmiddels zijn de ladyboys een zichtbaar en onmiskenbaar onderdeel van het nachtleven in Phnom Penh.
Met een groep vrienden uit mijn hostel besloten we het nachtleven van Phnom Penh te verkennen. Niet per se om de ladyboys te ontmoeten, maar om de partycultuur eens met eigen ogen te zien. We hadden gehoord dat er plekken waren met een geweldige sfeer en wilden dat zelf meemaken. Maar dat bleek nog knap lastig. De uitgaansstraten van Phnom Penh zijn namelijk bezaaid met cafés die bijna allemaal worden ‘bewaakt’ door groepen van minstens vijftien ladyboys (of echte dames, ja ja, die zijn er ook tussen natuurlijk). Je moet langs hen heen lopen om ergens binnen te komen. En loop je er langs, dan voel je de ogen in je rug branden. Met outfits die zich het best beschrijven als een maatje te klein, en onmiskenbare charme spreken ze iedereen aan die voorbijloopt. “Hello Handsome man! Come sit! Yes boyy hello!” Ze proberen je aan een tafeltje te krijgen en laten je niet zomaar voorbij. Hoewel het in eerste instantie overweldigend is, zit er ook iets fascinerends in de manier waarop ze hun plek opeisen in het nachtleven. Gastvrij, niet bepaald een toepasselijk woord.
Na een tijdje vonden we eindelijk een bar waar meer jongeren waren. Het was een plek met een open balkon waar een geweldige sfeer hing, met een DJ die niet vies was om wat aanvraagjes te doen, dat helpt altijd. Uitkijkend over de straat zagen we hoe het leger van dames en ladyboys hun prooien een voor een langs lieten lopen. Engelse, Franse, Nederlandse en Duitse mannen van midden vijftig op zoek naar een beetje geluk die avond. Een toneelstuk dat iedere nacht opnieuw word opgevoerd. Schrik overigens niet van de honderden kinderen, ik gok nog geen 12, die tussen de mensen krioelen. Bedtijd is denk ik een begrip dat nog niet is overgewaaid, en deze kids zijn nog brutaal ook. Dus let op je spullen. (Vooral eten wordt je afgetroggeld).
Het zoeken naar aandacht
Ik merkte dat ik niet anders kon dan nadenken over de mannen die hier rondliepen. Vaak worden ze neergezet als pure viezeriken, maar ik vind dat een fout stereotype. Deze mannen zijn uit hun comfortzone gestapt en zoeken, net zoals alle andere mensen die zich in Nederland anoniem begeven op apps als Grindr, gewoon naar een beetje aandacht. Is dat niet precies dezelfde aandacht die wij, de twinks, hunks, otters en alles daartussenin, ook opzoeken?
Dat betekent niet dat ik al het gedrag probeer goed te praten. De aanwezigheid van westerse mannen draagt bij aan het in stand houden van de, vaak, illegale prostitutie in armere landen zoals Cambodia, en daar valt absoluut iets over te zeggen. Maar het geluk dat zij zoeken, is niet zo wereldvreemd als jij en ik misschien denken. Om naar de andere kant van de wereld te vliegen voor dat geluk is misschien wat heftig, maar ik ben zelf ook naar Zuidoost-Azië gekomen omdat ik wist dat er iets voor mij te halen viel: geweldige ervaringen, veel mensen van mijn leeftijd (andere backpackers), mooie natuur en goedkope drank. Ook ik ben hier een gelukszoeker.
De queer-community van Phnom Penh
Het nachtleven in Phnom Penh is niet alleen beperkt tot de ladyboy-scene en toeristische bars. Er zijn verschillende queer-vriendelijke bars en clubs zoals Space Bar, waar creativiteit en inclusiviteit centraal staan. Dit soort plekken bieden een veilige haven voor zowel lokale LGBTQ+ mensen als reizigers die op zoek zijn naar een open omgeving.
Het nachtleven van Phnom Penh is rauw, fascinerend en ongemakkelijk tegelijk. Het is een plek waar werelden samenkomen, waar mensen zoeken naar verbinding en aandacht, al is het maar voor even. Of je nu op het balkon staat van een bar vol backpackers of je een weg baant langs de schreeuwende menigte – iedereen zoekt uiteindelijk hetzelfde. En dat is misschien wel de grootste les die ik hier heb geleerd: Hunkeren naar de hitte is voor (bijna) iedereen.
Advertentie.
Schrijf een reactie...