‘Ik hoop vandaag dit probleem aan het licht te brengen, want dit is iets waarvan maar weinigen weten dat het in Amsterdam speelt. Het belangrijkste is dan ook om een dialoog te starten’, vertelt Jennifer in een interview met De Regulist.
Voor Jennifer is 5 mei dit jaar extra speciaal, aangezien het precies 10 jaar geleden is dat een taxichauffeur haar voor het eerst heeft geweigerd. Bij uitstek dus een dag om verschillen te overbruggen en overeenkomsten te benoemen, is haar gedachte.
Want overeenkomsten, die zijn er heus. Zo herinnerde Femke Halsema, aanwezig als burgemeester én ally, het publiek eraan dat zowel dragqueens als taxichauffeurs onmisbaar zijn voor het Amsterdamse nachtleven. Dragqueens zijn de entertainers, terwijl taxichauffeurs bezoekers van en naar de uitgaanscentra vervoeren. Er zijn ook minder mooie overeenkomsten tussen de twee groepen, want zowel taxichauffeurs als dragqueens worden vrijwel dagelijks om diverse redenen gediscrimineerd. Dat maakt het des te tragischer dat de relatie tussen deze groepen zo slecht is.
De Regulist sprak met Carmen en Banana, beiden dragartiest. Beiden hebben onprettige ervaringen met taxiritten gehad, dus ze zijn blij met het initiatief voor de gezamenlijke lunch. ‘Dit draagt bij aan de veiligheid van de LHBTI-gemeenschap, want het zorgt ervoor dat we een gesprek met elkaar hebben dat normaal nooit wordt gevoerd.’
Aan de op de lunch aanwezige taxichauffeurs lijkt het in ieder geval niet te liggen. ‘Homo, lesbiënne, christen; het maakt mij helemaal niets uit wie er in mijn taxi stapt. Voor mij is een klant een klant en dan ben ik altijd blij’ lacht Elbouhmi. Dat een deel van zijn collega-chauffeurs daar anders over denkt, weet Elbouhmi maar al te goed. Hij kent zelf ook chauffeurs die liever geen mensen in drag meenemen. Elbouhmi denkt hier zelf dus heel anders over, maar merkt wel dat het allesbehalve eenvoudig is om mensen met vooroordelen op andere gedachten te brengen. ‘Het is een heel moeilijke kwestie, vaak zit het namelijk heel diep in een mens. Het is lastig om dat te veranderen. Maar verandering begint altijd met een dialoog.’
Over oplossingen op de lange termijn lijken de aanwezigen het eens te zijn: Carmen en Banana vertellen dat ze handelen naar het credo ‘confront, but stay friendly’ en chauffeur Rabie legt uit dat ‘je progressiviteit niet kunt forceren, maar dat dat alleen natuurlijk kan gaan.’ In de kern zijn de aanwezige chauffeurs en dragqueen het met elkaar eens: aan de basis van herstelde banden ligt bewustzijn en begrip.
Eenmaal uitgegeten en -gesproken kijkt Jennifer Hopelezz terug op een geslaagde vrijheidslunch. ‘Nu het allemaal voorbij is ben ik helemaal ontspannen, het was echt heel leuk en wat een eer dat de burgemeester hier een drukke dag als 5 mei kon zijn. Dat zegt veel over haar betrokkenheid. Een echte doorbraak zou ik het nog niet noemen, maar we hebben wél een eerste stap naar een oplossing gezet. Daar ben ik blij mee.’
Advertentie.
Schrijf een reactie...